Een spontane sollicitatie...

Deze kolibrie kwam langs met de vraag of ie Quito, onze huismus, mag vervangen. Wat denk jij van dat voorstel? Ik houd het antwoord nog even in beraad.
Stijn

Hebben honden hier een hondenleven?

In Quito staan op verschillende plekken in de stad mensen die jonge, schattige hondjes verkopen. Op het rondpunt in Cumbaya bijvoorbeeld. Je zou dit in marketingtermen impulsverkoop kunnen noemen. Ik kan me immers inbeelden dat de emotionele Latino zich snel laat overhalen een hond in huis te nemen. In huis? Dat moet je niet te letterlijk nemen. De meeste honden krijgen als ze wat groter zijn immers een enkele levenstaak: dag en nacht het huis of appartement van hun baasje bewaken vanop een klein terrasje. In naam van de veiligheid. De hond mag dus niet binnen. Toch lijken de honden in Ecuador beter te worden verzorgd dan in Peru. Ze hebben er meestal een eigen plekje en hoeven niet door de straten te dolen op zoek naar een beetje warmte of eten. Als toevallige passant riskeer je hier tenminste enkel wat geblaf en geen beet in je been.
Stijn

België bestaat in Ecuador

Het moet zowat het kortste straatje van Ecuador zijn: 'Bélgica' oftewel België. Niet meer dan 100 meter lang. Maar het heeft wel het beste pizzarestaurant van Quito: 'Al forno'. Van een echte Italiaan.

Stijn

Gepubliceerd op www.lerarenblogs.be

Leerkracht zijn in Ecuador?

Dat is (in algemene termen):

- Een zwakke lerarenopleiding hebben gevolgd. Met veel theorie. Bijvoorbeeld: hoe ontwikkel ik een curriculum?, hoe doe ik aan wetenschappelijk onderzoek?,... In de universiteit blijft het 4 of 5 jaar alleen bij theorie, in de hogeschool krijg je meer praktijk en mag je in het derde jaar tegen een kleine vergoeding gaan lesgeven in een rurale zone. Toch leiden beide opleidingen op voor dezelfde job in het lager onderwijs: leerkracht in de klas.

- In het begin van je cariere op een afgelegen plek gaan werken, zodat je maar een keer per maand naar huis kan komen. Als je geluk hebt, woon je niet zo ver van het dorp en kan je elke dag terug naar de stad waar je woont. Je hebt soms weinig of geen contact met het dorp. Je kent de lokale taal en de gewoonten misschien zelfs niet.

- Opboksen tegen vooroordelen. Leerkrachten hebben een slechte naam in Ecuador. Alles wat fout loopt, is de fout van het onderwijs. Er wordt heel veel verwacht van leerkrachten, maar die kunnen die verwachtingen niet inlossen. Frustratie alom dus. Dat ondervinden de leerlingen ook. Kinderen moeten ook dingen doen die ze niet echt begrijpen.

- Zelf alles moeten doen, zonder veel hulp. Er is weinig ondersteuning vanuit het ministerie van onderwijs of andere instanties. Het nieuwe curriculum van het basisonderwijs is meer dan 10 jaar geleden ingevoerd, maar is nog niet aangekomen in de scholen. Als leerkracht moet je jezelf maar behelpen om het naar je kinderen toe te vertalen. Je beschikt nauwelijks over aangepaste educatieve materialen.

- Les geven aan grote groepen. 50 kinderen in je klas is geen uitzondering. Het is haast onmogelijk om meer gediversifieerd of individueel gericht te werken. Je hebt dat ook niet geleerd. Het komt ook vaak voor dat je moet lesgeven aan kinderen van verschillende graden. Je staat er alleen voor in een afgelegen dorpsschool. En je tracht iedereen wat bij te brengen.

- Vechten tegen de gewoonten van het land, de cultuur. Kinderen worden niet gehoord. Ze kunnen geen mening hebben. Je propt ze vol met kennis, je laat hen memoriseren, je laat jezelf napraten. Kinderen hoeven niet zelf na te denken, initiatief te nemen of creatief te wezen. Ze zijn leeg en moeten opgevuld worden. Kinderen moeten met de harde hand aangepakt worden. Eigenlijk tellen ze niet volwaardig mee.

- Niet veel verdienen. Je komt haast niet rond en moet dus met een andere job combineren. Je werkt in de voormiddag als leerkracht, in de namiddag ben je taxichauffeur of verkoper. Soms laat je je verleiden door corrupte praktijken. Je ontvangt een ‘geschenk', bijvoorbeeld een televisie, van de uitgever van educatieve boeken die je laat aankopen door je schoolkinderen.

Kortom, niet eenvoudig.
En toch is er veel goede wil om te veranderen, te verbeteren. Met VVOB werken we een programma uit dat de kwaliteit van onderwijs moet verbeteren in Ecuador. Zelfs tijdens de vakantie maken de leerkrachten zich vrij om mee te werken.

Stijn Janssen

En waar gaan we ons nestelen?

Oef! Na enkele maanden zoeken, hebben we met de hulp van onze huismus (hoewel...) en enkele colibri’s (vooral zij...) een nest gevonden. Alvorens het hele verhaal te vertellen, tonen we enkele foto’s...

Stijn

We wonen op de bovenste verdieping...

Dit is de living.

Met uitzicht op Quito. Allemaal lichtjes.

De slaapkamer...

En een terrasje, waar minstens 2 hangmatten inpassen. Let op de oven achteraan.

Ons eerste bezoek...: Kelly!

Vorig weekend is Kelly op bezoek gekomen. Ze landde in Quito om vervolgens een maand door Ecuador en Peru te reizen. We hadden een weekend om Quito te ontdekken. Lekker ontbijten, slenteren door de straten en langs de pleinen van het historisch centrum, klimmen naar 'El Mosaico' voor een prachtig uitzicht op Quito, fietsen naar Puembo via de 'cyclovia', daar even in het ijskoude en wat groene water duiken van het gemeentelijke zwembad, het contract ondertekenen van ons nieuwe appartement (verslag volgt!), avondeten in de uitgangsbuurt 'Mariscal',... En het weekendje zat erop.
Stijn

Op het balkon van 'El Mosaïco'

Onder de menukaart

Met uitzicht op Quito. Zoek de fout...

Hier is een 'mountainbike' echt voor de bergen.

En dan op 4 wielen terug om ons contract te gaan ondertekenen voor het nieuwe appartement!

Nele, een nieuwe collega uit Vlaanderen, is toegekomen

Een tweetal weken geleden kwamen Nele en Johan toe in Quito. De week voordien waren ze getrouwd. Samen met Piet, de programmaverantwoordelijke in Ecuador, gingen we hen op de luchthaven afhalen. Nele en Johan waren niet alleen. Ze hadden ook Pruts en Dobby bij, twee Vlaamse huiskatten. Nele is de tweede van de drie VVOB-coöperanten. Ze wordt verantwoordelijk voor de bijscholing van leerkrachten binnen het programma 'Escuelas Gestoras del Cambio' (leidinggevende scholen van de verandering). De derde coöperant(e) wordt tegen eind september gekozen. Hij of zij zal de onderwijsinspectie van het ministerie van onderwijs ondersteunen.
Stijn