Cuyabeno

Tijdens de paasdagen zijn we in Cuyabeno, de diepe jungle in het noordoosten van Ecuador. Je neemt een nachtbus vanuit Quito en 8 uur later kom je aan in Lago Agrio, de hoofdstad van de provincie Sucumbios. Van daaruit bussen we nog eens 2 uren. En dan in een motorboot voor opnieuw een 2-tal uren.

Op weg naar de jungle volgt ons ook een pijpleiding met wat hier sommigen 'zwart goud' noemen... Lago Agrio wordt gedomineerd door de petroleumexploitatie. Een busmaatschappij heet 'Petrolero'. En in een restaurant kan je ook kiezen voor een ontbijt 'Petrolero'.

Maar in de buurt van die 'zwarte business' is er dat grote regenwoud met een 'Nationaal natuurreservaat van Cuyabeno' dat primaire wouden (zonder tussenkomst van de mens) bevat.

Verblijfsplaats

Boomkikker

Spinnenweb

Slangetje

Kaaiman

Levensboom.

Boomdecoratie

Cacao

Trappen naar de maan, zegt de myte.

Gids vangt piraña en gooit hem daarna terug in het water...

...maar niet zonder eerst zijn tanden te laten zien.
Jungledorp

Klasje

Sjamaan

Zuiveringsritueel

X

Stijn

Politiek op een vuilnisbelt

In de buurt van Vilcabamba komen we tijdens een wandeling ongeveer gelijk met een politieke autocaravaan aan bij een afgelegen vuilnisbelt waar enkele vrouwen en kinderen aan het werk zijn. Ze zoeken ijzer en blik in de hoop die daarna te kunnen verkopen. De lokale kandidaat van de partij met nr. 3 (even wat anoniem houden) wil er stemmen ronselen. Ik vraag hem, terwijl de werkende vrouwen meeluisteren: 'En wat ga je doen opdat deze mensen een betere toekomst krijgen?' Het antwoord luidt: 'Vorming geven en meer mogelijkheden creëren in de landbouw.' Ik: 'Heb al veel negatieve zaken gehoord van de president waar jij achter staat.' Volgt een standaard antwoord in verband met een andere aanpak van de economie.

Een van de leden van dezelfde campagneploeg vertrouwt mij even later stilletjes toe dat ie op 26 april niet gaat stemmen voor de presidentskandidaat waar hij campagne voor voert (en voor betaald wordt?), maar voor Rafael Correa, de huidige president.

Stijn

En de dames op de vuilnisbelt blijven wat verweesd achter...

Vilcabamba is de moeite

Moeilijk te zeggen waarom het zo'n belangrijke toeristische trekpleister is in Ecuador. Vilcabamba is een dorp in het zuiden van Ecuador, niet ver van Loja. Ja, het heeft mooie natuur en een goed klimaat. Ja, misschien worden de mensen er inderdaad oud. En ja, je hebt er toffe en niet te dure overnachtingsmogelijkheden. We hebben het enkele weken geleden allemaal onderzocht, maar ik ga ervan uit dat er ook redenen zijn die je niet kan vaststellen. Vilcabamba heeft ons betoverd. Misschien voel je het aan de hand van de foto's...

Mooie plek om te logeren

En dan op wandel. Met een wandelende tak.

Caroline (een collega) is ook mee op weekend.

Pootje baden
Caroline valt op haar staartbeentje en kan niet verderwandelen. Ik ga hulp zoeken. Als we toekomen met twee paarden, zit ze op een klein ezeltje.
En zo gaat het al beter.

In het hotelletje leren we de Nederlandse Frank uit Nederland en de Duitse Eva uit Australië kennen. Enkele weken later lopen we elkaar toevallig opnieuw tegen het lijf in Cuenca.
Of de mensen in Vilcabamba inderdaad oud worden? Kunnen we nagaan op het kerkhof...
Maar wat blijkt? Haast alle graven geven enkel de sterftedatum weer, niet de geboortedatum.
De dag nadien weer op stap... We hebben een honderttal spinnen moeten vragen of we door mochten.
Ook even langs de 'puerta del cielo' (hemelpoort).

En op tijd terug voor de stortregen begint. Uitzicht vanop terras waar je lekker kan eten...

Stijn

Een eidee

'Huevos tibios' (zachte eitjes) is wat we geregeld bestellen bij het ontbijt hier. De laatste weken ben ik veel onderweg en als je dan in een hotel ontbijt, kan je verschillende soorten eitjes bestellen: omelette, gebakken of zacht... Die laatste krijg je in een glazen schaaltje. Zoals hierboven op de foto (heb er wel het eiwit al uitgehaald). Eitjes zijn - naast confituur en uitzonderlijk eens wat kaas - zowat het enige wat je als 'beleg' bij je brood kan eten.
Die zachte eitjes zonder schaal in een potje, lijkt me een goed idee voor bij ons...

Stijn

Cuenca

De laatste week moest ik voor het werk in het zuiden van het land zijn. Anneleen en ik koppelden daaraan enkele weekenduitstapjes. Bijvoorbeeld, een bezoek aan de derde grootste stad van Ecuador. Die heet Cuenca. Anneleen kwam vrijdagavond toe met het vliegtuig.

Cuenca is gekend voor zijn mooie kerken, pleinen en hoedenfabriekjes. Daar zie je hieronder enkele foto's van. Voor ons is de stad ook gekend voor zijn schoenenpoetsers, splinternieuwe antieke naaimachines, de mogelijke woonplaats van Che, optochten en een Belgisch café 'Lekker' zonder Belgisch bier. Heel bijzonder in deze laatste zaak was dat van de chocoladedessertjes haast niets meer te kiezen was. 'De meisjes' (het personeel) hadden haast alles opgegeten, was de vanzelfsprekende uitleg.

Na een stadsbezoek op zaterdag, trokken we zondag naar 'El Cajas', een nationaal natuurreservaat. We stelden opnieuw vast dat zulke wandelingen ons energie geeft, misschien helpt foto's kijken ook een beetje.

Onderweg met de bus werden we vergezeld van een naakte Eva, de slang en enkele heiligen.

Stijn

Te koop: nieuwe 'antieke' naaimachines van Singer.

Deze zaak heet 'El Che', maar Che woont er niet, zegt het bord.