Iedereen zwanger!

In onze omgeving lijkt iedereen wel zwanger... Of bevallen. Lepida, de boekhoudster van VVOB Ecuador, is enkele maanden geleden bevallen van Camila. Susana, onze Ecuadoriaanse stagiaire, is onlangs bevallen van een zoontje. Een andere collega, Caroline, is nu in België om te bevallen. Een van onze Nederlandse vriendinnen, Meike, is een maand geleden bevallen van Tygo. En Jolanda is in verwachting.

Voor je hier als Ecuadoriaan geboren wordt, vertellen de meesten al welk geslacht je hebt en vaak heb je al een naam. Lepida sprak voor de geboorte de hele tijd over haar Camila, haar dochtertje-in-de-buik. En volgens de gebruiken hier, overgewaaid uit de States, wordt vooraf een 'baby shower' georganiseerd. Dat wil zeggen: een feestje met de collega's om cadeautjes uit te delen en spelletjes te spelen... Ben mijzelf aan het specialiseren in het raden van de omvang van de buiken van aanstaande moeders, een vast onderdeel van de baby shower. Heb al twee keer de juiste lengte in aantal wc-papierblaadjes geraden.

Caroline en Susana, twee zwangere buikjes in profiel.

De proef op de som tijdens de babyshower voor Lepida. Wie raadt de omtrek van de buik met het juiste aantal wc-papiertjes?

Een maand geleden is Tygo van Pepijn en Meike geboren. We waren hen gaan bezoeken in het ziekenhuis en een weekje later gingen we bij hen thuis beschuit met 'muisjes' (gekleurde, zoete anijskorreltjes) eten, een typisch Nederlands gebruik na de geboorte.

Pepijn en Meike hebben ons gisteren hun geboortekaartje bezorgd. En daar stond het logo op om de eigen Ecuadoriaanse industrie te promoten. 'Mucho mejor! Si es hecho en Ecuador.' (Veel beter! Als het gemaakt is in Ecuador). Zou dat waar zijn?

Onlangs voor het werk in België

Begin februari was ik een kleine 2 weken voor het werk in België. Dat was naar aanleiding van de eerste bijeenkomst van het Strategisch Advies Comité van VVOB. Verantwoordelijken uit Brussel en vertegenwoordigers uit een aantal landen waar VVOB werkt, namen deel. En ik als een van de coöperanten. Er werd nagedacht en geadviseerd over een aantal strategische doelstellingen. We werkten ook aan voorstellen voor 'communities of practice', platforms die uitwisseling tussen de VVOB-landen moeten stimuleren. En er werd een ontmoeting met de lerarenopleidingen georganiseerd. Tijdens die bijeenkomst werd een 'speed dating' gehouden waarbij ik voor Ecuador geïnteresseerden ontving. Ivm samenwerkingsprojecten, stages en co.

Na de week met het Strategisch Comité had ik nog enkele afspraken op de Artevelde Hogeschool, het Ministerie van Onderwijs en VVOB.

Stijn

Enkele vensters met zicht op vrije momenten tijdens een blitzbezoek aan België in de eerste helft van februari...

Beginnen bij het afscheid. Het went een beetje. Hier vanachter het glas van de Thalys.

Leuk thuis bij de familie. Met een drankje tussen ons.

Met vrienden pintje gaan drinken. Op de voorgrond een Duvel.

Mijn thuishaven in de vorm van een scheurkalender.

Op een fototentoonstelling in het oude mijngebouw van Zwartberg. Een aantal BV's opgegraven. Hier: Roos.

Werk van Margot, grote zus van petekind Willem. Venster op haar paardenstal.

Yuki gaat terug naar Japan

Yuki neemt deze dagen afscheid van Ecuador. Hij is een Japanse vrijwilliger (senior, zeggen ze) die 2 jaar rond wiskunde heeft gewerkt. Een prachtpersoon is het. Hij heeft ook een tijdje op kantoor in VVOB gewerkt. Als afsluiting van de periode heeft hij voorbije vrijdag een presentatie gehouden in het auditorium van het Ministerie van Onderwijs. Anneleen en ik zijn erbij. Tijdens het evenement deelt hij ook een publicatie uit die hij zelf uitwerkte. De gedachtengang van Yuki even samengevat: de ogen van kinderen moeten blinken, ze moeten gelukkig zijn als ze naar school gaan, daarom moeten ze ook graag wiskunde doen en daarvoor heb je educatieve materialen nodig. Tijdens de presentatie en in de publicatie wordt ook Anneleen vermeld. Yuki looft haar achteraf nog persoonlijk: Anneleen is een experte wiskunde, zei ie.

Yuki en zijn vrouw hebben nog altijd moeite om Spaans te spreken. Ze vertellen dat ze de

voorbije 2 jaar wel 300 mensen hebben uitgenodigd om sushi te komen eten.

Lichtjes tot onze eigen verbazing stellen Anneleen en ik vast dat de analyse van Yuki heel sterk overeenkomt met die van ons. Het ontbreekt vaak aan basiscondities (organisatie, punctualiteit,...) En verder: wiskunde kan ook leuk zijn. Je kan de kinderen betrekken door hen actief te laten zijn en samen te werken. Ook het feit dat in Ecuador te snel en te veel moet aangeleerd worden.

Hilariteit in de zaal. Yuki haalt een lange paal met een pijl tevoorschijn om zijn presentatie kracht bij te zetten. Hij heeft het ook over 3 pilaren: elkaar groeten, properheid en punctualiteit. Heel belangrijk, zei ie. Allemaal heel belangrijk. Rug recht houden. Op tijd komen. 'Ik kom altijd 5 minuutjes voor het afgesproken uur toe', laat hij weten. En op een video over een Japanse school zien we dat de kinderen elke dag een kwartiertje helpen kuisen. Eindelijk heeft hij zijn zegje kunnen doen.

Maar hij doet dat met een groot hart voor Ecuador... En dat laat hij ook letterlijk blijken. Op het einde van de presentatie wordt het publiek verrast met een lesje origami. Het resultaat van de papiertruukjes is...: een groot hart.

Stagebezoek

Ine, Marjolein, Celine en Silke zijn 4 studenten lerarenopleiding (lager onderwijs) van Artevelde Hogeschool. Deze weken lopen ze met de ondersteuning van VVOB stage in Imbaburra, een provincie ten noorden van Quito. Ze worden opgevangen door een universiteit en een hogeschool met een lerarenopleiding. Na enkele weken van lessen en scholenbezoek, mogen ze zelf aan de slag. Ze zullen een basispakket van wiskundematerialen uitwerken. Daarna volgt een week dat ze hun eerste lesjes in Ecuador kunnen geven in scholen die een 'Scholenband' met Vlaanderen hebben. En om de stageperiode af te sluiten, zullen ze gedurende enkele weken lessen Engels geven. Je kan hen 'live' volgen op hun blog.

Van links naar rechts: Ine, Celine, Marjolein en Silke.

Een affiche die Ine en Marjolein verwelkomt op de hogeschool in San Pablo. Ze volgden lessen in de lerarenopleiding, maar mochten ook een keertje mee met een klasje kinderen naar het presidentieel paleis. Daar hadden ze een gesprek met de vice-president!

Tijdens het voorbije weekend waren ze even thuis. Met hun hulp was de 'Belgische' spaghettisaus na 10 minuutjes al aan het pruttelen. We horen allerlei over typisch Ecuadoriaanse gerechten. Niet altijd makkelijk blijkbaar. En grappig: Silke en Céline lieten hun nagels lakken, hun haar stijlen (zeg ik dat goed?) en hun puistjes behandelen. Een kwestie van zich in te leven, niet? De dag nadien moet Silke op tijd naar huis om samen met haar Ecuadoriaanse familie naar de mis te gaan. 'Vooraf gaan ze waarschijnlijk nog een uur nodig hebben om mij klaar te maken.'

Anneleen vertelde later op de avond wat over haar ervaringen in de klas. De studenten leken onder de indruk van alle materialen die ze reeds uitwerkte.

'Sjiek' initiatief

Enkele dagen geleden was er voor de ingang van het Ministerie van Onderwijs een opkuisactie van kauwgom. Een terreintje werd afgezet om het met hogedrukreinigers proper te spuiten. Er hingen berichten op om mensen aan te zetten voortaan hun kauwgom in de vuilbak te deponeren. Quito wordt dus opgevoed.

Even vertalen: 'Op deze plek vind je 32 kauwgommen per vierkante meter. Zie je hoeveel werk het kost om ze weg te krijgen? Nu is deze plek proper... zonder kauwgom... Draag je steentje bij en gooi je kauwgom in de vuilbak.'

Gekiekt